เรื่องเล่าสยองขวัญจะกินข้าวคุณแม่ฉัน

ตอนนั้นฉันเรียนอยู่ชั้นป 5 ซึ่งบ้านของเรานั้นทำอาชีพขายของดังนั้นเป็นไปไม่ได้เลยที่บ้านเราจะไม่มีกุมารทองเลยนางกวักซึ่งเราได้ซื้อกุมารทองมาไว้ที่บ้านตอนนั้นเราไปวัดอยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรีซึ่งจากระยะทางในการไปบ้านของเราจนไปถึงวัดแห่งนั้นเรียกว่าไกลมากๆวัดนั้นเป็นวัดที่ตั้งอยู่ลึกมากในป่าเท่าที่จำได้

เพราะเราไปอาบน้ำมนต์แล้วเราก็ไม่รู้ว่าพ่อทำอะไรแต่ตอนที่ก็เรากำลังจะกลับท่านอาจารย์ที่พ่อของเรา นับถือได้ให้ของชิ้นนึงคล้ายๆกับเครื่องเซ่นไหว้สักอย่างเราก็ไม่แน่ใจว่ามันเรียกว่าอะไรบ้างคะอาจารย์บอกให้เราพอจะขับรถให้หยุดก่อนตรงกลางทางฉันจะแนะนำของเซ่นไหว้วางไว้แล้วทำกลับมาที่นี่อีกซึ่งพ่อของเราก็ทำตามถึงแม้เราจะไม่เข้าใจว่าพ่อจะทำทำไมแต่เราก็ปล่อยอย่างนั้นไปแล้วไม่ได้ถามอะไรตอนที่มาถึงบ้านนั้นในวัน 1 ตอนช่วงเย็นๆ

เรากำลังเคลิ้มจนกำลังจะหลับอยู่แล้วหันหน้าไปทางแม่ก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากเพราะเห็นว่ากุมารทองที่บ้านเราซื้อมานั้นกำลังทับหัวของแม่เราตอนนั้นเราตกใจมากแล้วหลังจากนั้นเรารีบหลับตาและเอามือมาขยี้ตาของตัวเองแรงๆจะพอลืมตาก็ไม่เห็นอะไรคุณคิดว่าบางทีอาจจะเพราะเราชอบดูหนังผีและอ่านหนังสือ

เรื่องผีก็อาจจะลองไปเองจึงไม่ได้บอกใครกับเรื่องนี้เลย ซึ่งก่อนหน้านั้นเราได้ยินเรื่องราวมาว่า เคยมีคนกลุ่มนึงด้วยค่ะไปในซอยมืดๆและพบกับทางแยกเขาเห็นป้ายบอกเลี้ยวซ้ายเขาก็ไปเจอกับโรงแรมนึงโรงแรมนั้นอยู่สวยมากๆแต่พ่อของเราเป็นคนที่เห็นผีง่ายเนื่องจากนั้นท่านสวดมนต์พระสวดจบปุ๊บจากที่เคยเป็นโรงแรมที่หรูหราขนาดใหญ่

ปรับเป็นโรงแรมที่ดูเก่าและร้างมากคุณพ่อของเราแทบจะกรี๊ดออกมาเหมือนผู้หญิงแต่แม่ของเราตับไม่ส่งเสียงอะไรเลยซึ่งนั่นคือสิ่งที่พ่อของฉันเล่าให้ฟังหลังจากนั้นฉันจึงเข้าไปหาแม่แล้วถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าเมื่อไม่นานมานี้แม่ของฉันก็เล่าเรื่องให้ฟังซึ่งเล่าเหมือนกับพ่อเลยแล้วฉันก็ถามแม่ว่าเราไม่เห็นอะไรอย่างอื่นหรือเปล่า

ไม่ถึงเงียบแบบนั้นซึ่งพ่อแม่ได้ยินแบบนั้น แม่ของเราตกใจมากซึ่งก็อีกสักพักแต่สุดท้ายก็กล้ำกลืนฝืนทนบอกกับเราว่าเกิดอะไรขึ้นแม่บอกว่าตอนที่พ่ออยู่นอกรถไม่เห็นผู้หญิงใส่ชุดสีแดงเข้ามาที่รถแล้วเพิ่งเข้ามาดูรถเธอมีผมยาวสลวยสายตาดุร้ายตาแดงก่ำเข้ามาหาที่รถเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากนะแม่กลัวจะไม่กล้าบอกเรื่องนี้

กับใครตลอดมาแต่วันนี้แม่ก็โล่งใจขึ้นนิดนึงพอได้บอกเรื่องราวแท้จริงไปแล้วและนั่นก็คือเหตุผลว่าทำไมเวลาพ่อเราไปที่นั่นพ่อไปถึงที่วัดพ่อของเราก็จำเป็นที่จะต้องเลี้ยวขวาตลอดและจำเป็นที่จะต้องนำเครื่องเซ่นไหว้บางอย่างไปวางไว้กลางทางเพื่อที่จะพูดผิดจะไม่สามารถนำกลับมาที่บ้านได้นั่นเอง

 

สนับสนุนโดย  sagame