Month: มิถุนายน 2020

ตำนานหลวงพ่อผู้ฉันขี้ไก่ 

ตำนานหลวงพ่อผู้ฉันขี้ไก่ 

ตำนานหลวงพ่อผู้ฉันขี้ไก่  เมื่อหลายสิบปีที่แล้วแม่เขาแห่งหนึ่งมีหลวงตากับเณร 2 คนที่เป็นลูกศิษย์ของท่านพระและเณรนั้นอาศัยอยู่ด้วยกันมีอยู่วันหนึ่งที่มีชาวบ้านมานิมนต์หลวงตาให้ไปที่บ้านเพราะว่ามีงานใหญ่แล้วจะชวนหลงตาไปทำพิธีหลวงตาก็เลยสั่งให้เด็กๆนั้นพากันอยู่ที่กุฏิไม่ว่าจะยังไงก็ออกไปเล่นที่ไหนนะ

ห้ามปล่อยให้ไก่ที่เลี้ยงเอาไว้ขึ้นมาที่หรือมาเยี่ยวบนกุฏิโดยเด็ดขาด หลังจากนั้น เณรน้อย ก็คิดว่าจะแกล้งหลวงตาอ้อยหวานซึ่งมีรสชาติที่หวานกลมกล่อม หลังจากนั้นพวกเณรน้อยทั้งสองก็พากันนำมาวางไปจนทั่วกุฏิจนทั่วทั้งกุฏิตอนนี้สกปรกไปหมดและหลังจากนั้นนอกจากเหล่าเณรน้อยทั้งสองจะทำกุฏิสกปรกแล้วยังไม่ทำความสะอาด

แต่กลับชวนกันไปเล่นด้านหลังกุฏิหลังจากนั้นทั้งสองก็เดินไปที่ด้านหลังกุฏินะถ้าจะเล่นกันเป็นเวลามากกว่าครึ่งชั่วโมง ครึ่งชั่วโมงผ่านไป หลวงตาหลังจากที่ได้ไปทำพิธีให้กับชาวบ้านเสร็จก็ได้เดินทางกลับมาเมื่อหาเณร 2 องค์ไม่เจอทำให้หลวงตาก็พยายามหยิบไม้ขึ้นมาเพื่อที่จะนำไปตีเณรทั้งสองบนกุฏิเมื่อเดินขึ้นไปบนกุฏิหลวงตานั้น

ก็ต้องยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่เนื่องจากในกุฏินั้นมีสิ่งสกปรกมากมายซึ่งนำ้อ้อยที่เหล่าเณรได้ทำการวางไว้ทั่วพื้นนั้นดวงตาได้คิดว่ามันคือที่ของไก่ทำให้หลวงตาโมโหมากดังนั้นจึงได้นำไม้มาตีกับพื้นเสียงดังจนเณรทั้ง 2 ที่กำลังเล่นกันอยู่เดินออกมาจากห้องเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นหลวงตาก็โกรธเณรเป็นอย่างมาก

และหลังจากนั้นหลวงตาก็เลยทำโทษเณรด้วยการสั่งให้เดินทั้งหลังกินน้ำอ้อยที่อยู่ที่พื้นหลังจากนั้นเณรก็ไม่ปฏิเสธแต่กลับดูดีใจที่จะได้กินหลวงตาก็งงไม่นานนักเณรก็สามารถที่จะกินขี้ไก่บนกุฏิได้จนเกือบจะหมดแล้วจึงถามว่าเพราะเหตุอันใดจึงกินขี้ไก่มากขนาดนั้นขี้ไก่อร่อยหรือเปล่าหลวงตาก็ไม่เคยกิน หลังจากนั้นเด็กๆก็พากันบอกเสียงเดียวกันว่าทุกอย่างนั้นมีรสชาติที่อร่อยมากหลวงตาจึงกินด้วยและหลังจากนั้นก็ได้รู้ว่ารสชาติของขี้ไก่เป็นอย่างไร

ทำให้หลวงตายิ่งปักใจเชื่อว่าขี้ไก่นั้นเป็นสิ่งที่อร่อยทำให้เวลาทุกๆครั้งที่มีไก่มาขี้บนกุฏิหลวงตาก็จะเดินเข้าไปตรงที่ไก่แล้วก็หยิบขี้ไก่ขึ้นมากินตลอดผ่านไป 1 อาทิตย์หลวงตาก็มาบอกกับเหล่าเณรน้อยว่ากินมาหลายอาทิตย์แล้วแต่ขี้ไก่ที่ท่านกินนั้นมีรสชาติไม่เหมือนกับตอนที่กินกับเณรทั้งสองเลยหลังจากนั้นเณรทั้งสองก็บอกว่าที่มันมีรสชาติไม่เหมือนกัน

เพราะว่าสิ่งที่อยู่บนพื้นเมื่อหลายวันก่อนเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ขี้ไก่แต่มันคือน้ำอ้อยและสิ่งที่หลวงตากินอยู่ทุกวันนี้นั่นก็คือขี้ไก่ของจริงดังนั้นรสชาติจะไม่เหมือนกันหลวงตาโกรธเณรน้อยมากแล้วหลังจากนั้นก็พากันตีเณรน้อยจนเป็นแผลเต็มไปหมด 

โดยตำนานนี้นั้นก็ได้มีคำสอนคำสอนก็พูดถึงเรื่องว่าส่วนใหญ่คนที่ไม่มีความฉลาดและไม่ตั้งใจเรียนนั้นมักจะถูกคนที่ฉลาดและตั้งใจเรียนหลอกจนอับอายเสมอเจ็บเหมือนกับหลวงตาที่ไม่ฉลาดที่โดนหลอกเณรน้อยหลอกจนได้

 

สนับสนุนโดย  ทางเข้า Ufabet168

งานสร้างสรรค์ทางด้านศิลปะของเกาหลีใต้

งานสร้างสรรค์ทางด้านศิลปะของเกาหลีใต้

งานสร้างสรรค์ทางด้านศิลปะของเกาหลีใต้ มีโอกาสไปเที่ยวหรือไปเยือนจะสามารถสังเกตได้อย่างชัดเจนเลยว่าเกาหลีใต้นั้นเป็นประเทศที่มีการสนับสนุนทางด้านศิลปะเป็นอย่างดีเพราะบ้านเมืองในเกาหลีใต้โดยสวนใหญ่ก็ถูกล้อมไปด้วยศิลปะทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีการแสดงทางด้านศิลปะ แกลอรี่เกี่ยวกับศิลปะในด้านต่างๆ

แม้แต่สถานที่ท่องเที่ยวคาเฟ่ก็มักมีการผสมผสานขอวความเป็นศิลปะอยู่ในทุกๆที่ เมื่อมีการสนับสนุนอย่างดีทางด้านศิลปะในเกาหลีใต้นั้น ทำให้ศิลปินสามารถที่จะสร้างสรรค์ผลงาอกมาและมีผู้ชมและผู้เสพในงานศิลปะต่างๆนั้นทำให้ศิลปะของเกาหลีใต้นั้นยังคงเป็นที่ต้องการของตลาดและตัวศิลปินเองก็ยังคงสามารถขายงานหรือสร้างสรรค์ผลงานศิลปะได้อย่างต่อเนื่อง

เราสามารถจะพบแกลลอรี่ พิพิธภัณฑ์ต่างๆมากมายได้โดยทั่วเกาหลีใต้เลยทีเดียว เพราะเนื่องจากได้รับการสนับสนุนจึงทำให้เหล่าศิลปินมีความคิดสร้างสรรค์และผู้ที่สนใจในงานศิลปะก็มีการลงทุนในการสร้างแกลอลี่หรือพิพิธภัณ์ที่เกี่ยวข้องกับศิลปะทั้งทางตรงและทางอ้อมด้วย และงานศิลปะโดยส่วนใหญ่ที่มีการนำมาโชว์นั้นก็เป็นงานศิลปะที่เกิดจากความคิดสร้างสรรค์ของศิลปินชาวเกาหลีใต้ทั้งสิ้น

เมื่อมีการสนับสนุนในงานศิลปะทำให้ศิลปินยังคงสามารถสร้างสรรค์ผลงานได้ต่อไป เพราะเมื่อสร้างสรรค์ผลงานแล้วยังมีผู้ชมผู้สนใจก็ถือเป็นสิ่งที่ทำให้สามารถสร้างรายได้และความเป็นอยู่ที่ดีให้กับตัวศิลปินนั่นเอง ศิลปินชาวเกาหลีใต้โดยส่วนใหญ่นั้นมักจะประสบความสำเร็จในระดับโลกด้วย เพราะว่าศิลปินจะมีความพยายามในการสร้างสรรค์และมักจะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆในด้านศิลปะอยู่เสมอ

ทำให้เกาหลีใต้นั้นถือเป็นเมืองแห่งศิลปะแทบจะทุกประเภทและเกาหลีใต้ก็เป็นประเทศที่ใช้งาศิลปะให้เกิดความคุ้มค่าอย่างที่สุดยากตัวอย่างเช่นการจัดแฟชั่นโชว์หรืองานแสดงต่างๆก็มักจะมีการจัดงานเหล่านี้ในแกลลอรี่หรือพิธภัณ์ที่เป็นสถานที่เกี่ยวข้องกับศิลปะอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการจัดงานแฟชั่นวีคประจำปีของเกาหลีใต้

ซึ่งมีการจัดงานขึ้นในทุกๆปีและเป็นการจัดงานแฟชั่นอย่างต่อเนื่อง ณ.Dongdaemun History&Culture Park ซึ่งเป็นสถานที่ที่ขึ้นชื่อของประเทศเกาหลีใต้อย่างมากเพราะนอกจากจะเป็นสถานที่ในการจัดงานแฟชั่นวีคที่โงดังประจำปีแล้วนั้นสถานที่นี้ยังมีการจัดนิทรรศการและงานแสดงทางด้านศิลปะอย่างสม่ำเสมอตลอดทั้งปี

และได้รับความนิยมในการเข้าชมจากผู้ชมจำนวนมากด้วย เพียงเท่านั้นยังไม่พอที่สถานที่แห่งนี้ได้รับการจัดงานต่างๆอยู่บ่อยครั้งนั้นก็เพราะความสวยงามของสถานที่ที่เป็นอาหารที่มีการถูกสร้างสรรคืโดยศิลปินและสถานิปนิกชื่อดังของเกาหลีใต้ด้วยการออกแบบและตกแต่งสถานที่อย่างทันสมัยและมีความเป็นศิลปะอย่างเต้มรูปแบบทำให้สถานที่นี้นั้นจึงได้เป็นสถานที่รวมความอาร์ตในด้านต่างๆด้วยนั่นเอง

 

ขอขอบคุณ สมัคร Gclub  ที่ให้การสนับสนุน

เรื่องเล่าสยองขวัญจะกินข้าวคุณแม่ฉัน

เรื่องเล่าสยองขวัญจะกินข้าวคุณแม่ฉัน

เรื่องเล่าสยองขวัญจะกินข้าวคุณแม่ฉัน ตอนนั้นฉันเรียนอยู่ชั้นป 5 ซึ่งบ้านของเรานั้นทำอาชีพขายของดังนั้นเป็นไปไม่ได้เลยที่บ้านเราจะไม่มีกุมารทองเลยนางกวักซึ่งเราได้ซื้อกุมารทองมาไว้ที่บ้านตอนนั้นเราไปวัดอยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรีซึ่งจากระยะทางในการไปบ้านของเราจนไปถึงวัดแห่งนั้นเรียกว่าไกลมากๆวัดนั้นเป็นวัดที่ตั้งอยู่ลึกมากในป่าเท่าที่จำได้

เพราะเราไปอาบน้ำมนต์แล้วเราก็ไม่รู้ว่าพ่อทำอะไรแต่ตอนที่ก็เรากำลังจะกลับท่านอาจารย์ที่พ่อของเรา นับถือได้ให้ของชิ้นนึงคล้ายๆกับเครื่องเซ่นไหว้สักอย่างเราก็ไม่แน่ใจว่ามันเรียกว่าอะไรบ้างคะอาจารย์บอกให้เราพอจะขับรถให้หยุดก่อนตรงกลางทางฉันจะแนะนำของเซ่นไหว้วางไว้แล้วทำกลับมาที่นี่อีกซึ่งพ่อของเราก็ทำตามถึงแม้เราจะไม่เข้าใจว่าพ่อจะทำทำไมแต่เราก็ปล่อยอย่างนั้นไปแล้วไม่ได้ถามอะไรตอนที่มาถึงบ้านนั้นในวัน 1 ตอนช่วงเย็นๆ

เรากำลังเคลิ้มจนกำลังจะหลับอยู่แล้วหันหน้าไปทางแม่ก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากเพราะเห็นว่ากุมารทองที่บ้านเราซื้อมานั้นกำลังทับหัวของแม่เราตอนนั้นเราตกใจมากแล้วหลังจากนั้นเรารีบหลับตาและเอามือมาขยี้ตาของตัวเองแรงๆจะพอลืมตาก็ไม่เห็นอะไรคุณคิดว่าบางทีอาจจะเพราะเราชอบดูหนังผีและอ่านหนังสือ

เรื่องผีก็อาจจะลองไปเองจึงไม่ได้บอกใครกับเรื่องนี้เลย ซึ่งก่อนหน้านั้นเราได้ยินเรื่องราวมาว่า เคยมีคนกลุ่มนึงด้วยค่ะไปในซอยมืดๆและพบกับทางแยกเขาเห็นป้ายบอกเลี้ยวซ้ายเขาก็ไปเจอกับโรงแรมนึงโรงแรมนั้นอยู่สวยมากๆแต่พ่อของเราเป็นคนที่เห็นผีง่ายเนื่องจากนั้นท่านสวดมนต์พระสวดจบปุ๊บจากที่เคยเป็นโรงแรมที่หรูหราขนาดใหญ่

ปรับเป็นโรงแรมที่ดูเก่าและร้างมากคุณพ่อของเราแทบจะกรี๊ดออกมาเหมือนผู้หญิงแต่แม่ของเราตับไม่ส่งเสียงอะไรเลยซึ่งนั่นคือสิ่งที่พ่อของฉันเล่าให้ฟังหลังจากนั้นฉันจึงเข้าไปหาแม่แล้วถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าเมื่อไม่นานมานี้แม่ของฉันก็เล่าเรื่องให้ฟังซึ่งเล่าเหมือนกับพ่อเลยแล้วฉันก็ถามแม่ว่าเราไม่เห็นอะไรอย่างอื่นหรือเปล่า

ไม่ถึงเงียบแบบนั้นซึ่งพ่อแม่ได้ยินแบบนั้น แม่ของเราตกใจมากซึ่งก็อีกสักพักแต่สุดท้ายก็กล้ำกลืนฝืนทนบอกกับเราว่าเกิดอะไรขึ้นแม่บอกว่าตอนที่พ่ออยู่นอกรถไม่เห็นผู้หญิงใส่ชุดสีแดงเข้ามาที่รถแล้วเพิ่งเข้ามาดูรถเธอมีผมยาวสลวยสายตาดุร้ายตาแดงก่ำเข้ามาหาที่รถเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากนะแม่กลัวจะไม่กล้าบอกเรื่องนี้

กับใครตลอดมาแต่วันนี้แม่ก็โล่งใจขึ้นนิดนึงพอได้บอกเรื่องราวแท้จริงไปแล้วและนั่นก็คือเหตุผลว่าทำไมเวลาพ่อเราไปที่นั่นพ่อไปถึงที่วัดพ่อของเราก็จำเป็นที่จะต้องเลี้ยวขวาตลอดและจำเป็นที่จะต้องนำเครื่องเซ่นไหว้บางอย่างไปวางไว้กลางทางเพื่อที่จะพูดผิดจะไม่สามารถนำกลับมาที่บ้านได้นั่นเอง

 

สนับสนุนโดย  sagame

ตำนานผีหอพัก 4

ตำนานผีหอพัก 4

ตำนานผีหอพัก 4 ฉันมีเพื่อนอยู่สองคนเราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากและเรื่องนี้เกิดขึ้นกับพวกเราเมื่อ 15ปีก่อนและมันทำให้ฉันไม่กล้าไปที่แห่งนั่นอีก ฉันกับเพื่อนได้ไปนอนที่หอพักนึงที่สวยหรูหรามากฉันกับเพื่อนเลยไปนอนทมี่นั่น ซึ่งที่นี้จะมีแต่ผู้หญิงเพราะเป็นหอพักหญิง และห้องนึงอยู่กัน 3 คนค่ะพวกเราอยู่ห้องซ้ายสุดซึ้งเป็นห้องที่เกิดเหตุ และก็เกิดเหตุการณ์แปลกๆกับพวกเรา คือ เวลาที่ฉันอาบน้ำอยู่ในห้องคนเดียวไม่มีใครอยู่ด้วย

พวกเพื่อนบ้างคนก็ไปซื้อของและทิ้งให้ฉันอาบน้ำอยู่ในห้องคนเดียวแต่แกก็บอกว่าจะออกไปด้านนอก แต่พอฉันอาบน้ำใกล้เสร็จฉันได้ยินเสียงคนวิ่งอยู่ในห้องและเสียงกระโดด พวกเราก็เลยขอไปนอนกับเพื่อนอีกห้องพวกเขาบอกว่านอนได้แต่ได้แค่ 2 คนเท่านั้นเพราะมีเตียงไม่พอเราเลยให้ฉันกลับไปนอนเตียงเดิมก่อนแล้วคอยสลับกันฉันก็ “ok” และหลังจากเข้ามาในห้องฉันอาบน้ำฉันก็ได้ยินเสียงหาของฉันก็นึกว่าเพื่อนแก

คงมาหาของแต่พอออกมาก็ไม่ได้เห็นใครและก็ไม่ได้ยินเสียงเปิดปิดประตูฉันก็เลยคิดว่าหูฟาดฉันก็เลยเดินไปที่เตียงนอนของฉันและเปิดทีวีหลังจากนั้นน้ำก็ไหลแต่ฉันก็คิดว่าเสียงทีวีจึงไม่ได้สนใจอะไร พอฉันปิดทีวีก็ยังได้ยินเสียงน้ำไหลก็เลยเข้าไปปิดน้ำ แต่น้ำก็ไม่ได้เปิดและยังปิดสนิทอีกด้วยฉันมองไปเห็นว่าเตียงนอนของเพื่อนฉันมีรอยคนนั่งฉันจึงรีบวิ่งไปบอกเพื่อนแต่พอมาดูก็หายไปแล้วเป็นแบบนี้ทุกคนพวกรู้ว่าต้องโดนหลอกแน่แน่

พวกเราจึงรีบนอนลับวันต่อมาพวกเราเลยไปบอกเจ้าของหอพักเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเจ้าของห้องเงียบไปสักพักแล้วพูดว่าเคยมีหญิงสาวที่เป็นนักศึกษาเคยมาพักที่ห้อง แห่งนี้และเธอเป็นคนที่ห่วงของมากมากให้ใครยืมเลยนั้นคงเป็นเหตุผลที่เธอไม่ยอมให้ใครอยู่หองนี้และพ่อแม่ของเธอก็ไม่อยู่แล้วและพี่ของเธอยังประสบเหตุการณ์ไม่คาดฝันเธอถูกรถชนเธอจึงฆ่าตัวตายแต่เธอคงยังไม่รู้ว่าเธอตายไปแล้วและเธอยังคงอยากอยู่ห้องนี้จึงไม่ได้ไปไหนแต่เราก็นำเตียงนั่นไปเผาทิ้งแล้ว  แต่ก็ยังมีเหตุการนี้เกิดขึ้นอีกหลายรอบและเจ้าของหอพักก็ปิดตายห้องนั้นที่เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นอีก  

 

สนับสนุนโดย  Gclub ฝากขั้นต่ํา 100